سيره اخلاقى تربيتى فاطمه زهرا(س) - رفیعی، علی - الصفحة ١٣٠

اعْدِلُوا بَيْنَ اوْلادِكُمْ كَما تُحِبُّونَ انْ يَعدِلُوا بَيْنَكُمْ فِى البِرِّ وَ اللُّطْفِ. «١» ميان فرزندانتان به عدالت رفتار كنيد؛ چنان كه دوست داريد ديگران در نيكى و محبت با شما به عدالت رفتار كنند.
حضرت زهرا (س) با الهام از اين رهنمود پيامبر (ص) با رعايت دقيق عدالت در ميان فرزندان خويش روح عدالت پرورى را در آنان تقويت مى‌نمود. روزى حسن و حسين (ع) در حضور رسول خدا (ص) كشتى گرفتند. حضرت زهرا (س) شنيد، كه پدر بزرگوارش امام حسن (ع) را به پيروزى بر امام حسين (ع) تشويق كرده و به جانبدارى او برخاسته است.
از اين رو، بر اساس روح دادگرى عرض كرد: «پدر جان! فرزند بزرگ را عليه فرزند كوچك تحريك مى‌كنى!؟» رسول خدا (ص) فرمود: «دخترم! من ديدم حبيبم جبرئيل به حمايت حسين برخاسته است؛ از اين رو، من هم به حمايت حسن برخاستم.» «٢» در روايتى ديگر آمده است: روزى حسن و حسين (ع) در كنار يكديگر مشغول نوشتن خط بودند و هر يك مدعى بود خط او زيباتر از ديگرى است. كار به داورى مادر كشيد؛ ولى آن حضرت براى آنكه دل هيچ كدام را نشكند، از داورى خوددارى كرد و موضوع را به پدرشان موكول نمود. او نيز قضيه را به پيامبر و آن حضرت به جبرئيل و جبرئيل به اسرافيل و اسرافيل به خداوند متعال موكول كرد.
خداوند فرمود: من نيز داورى نمى‌كنم؛ بلكه مادرشان فاطمه بايد بين آن دو داورى كند.
فاطمه (س) دانه‌هاى گردنبند خود را بر زمين ريخت و گفت: هر كس آنها را بيش‌تر بردارد خط او بهتر است.
خداوند به جبرئيل مأموريت داد كه دانه‌هاى گردنبند را به طور مساوى بين آنان تقسيم كند تا هيچ كدام ناراحت نشوند و تبعيضى صورت نگيرد. «٣» از اين دو رخداد كه نمونه دهها رفتار دادگرانه فاطمه (س) با فرزندانش مى‌باشد بر مى‌آيد آن حضرت سعى مى‌كرد با فرزندانش به گونه‌اى برخورد كند كه ضمن رشد و تعالى آنان، نسبت به همديگر خيلى مهربان و صميمى باشند و احترام يكديگر را حفظ كنند.