از آنجا كه بيشتر وقت اميرمؤمنان (ع) در مأموريتهاى نظامى و تبليغاتى خارج از شهر سپرى مى‌شد، به طور قهرى در بسيارى اوقات، فاطمه (س) علاوه بر انجام دادن كارهاى خانه، ناگزير از سامان دادن امور خارج از خانه نيز بود. بدين جهت امير مؤمنان (ع) فرموده است: «فاطمه آنقدر بامشك آب كشيد كه آثار بند مشك بر بدنش پيدا بود.» «١» از سوى ديگر على (ع) نيز در كارهاى خانه به همسرش كمك مى‌كرد. در روايت آمده است كه روزى رسول خدا (ص) وارد خانه دخترش زهرا (س) شد و ديد فاطمه و على- عليهما السلام- مشغول كارند و به كمك يكديگر گندم يا جو آسياب مى‌كنند.
رسول خدا (ص) خواست به آنان كمك كند و پرسيد: «كداميك خسته تريد» على عرض كرد:
«يا رسول اللَّه! فاطمه.» پيامبر (ص) به جاى فاطمه (س) نشست و كار او را انجام داد. «٢» مقام معظم رهبرى در بيانى زيبا مسئوليت شوهردارى حضرت زهرا (س) را چنين تحليل مى‌كند:
شما ببينيد شوهردارى فاطمه زهرا (س) چگونه بود. در طول ده سالى كه پيامبر (ص) در مدينه بودند، حدود نه سالش حضرت زهرا و حضرت على (ع) عليهما السلام با همديگر زن و شوهر بودند. در اين نه سال، جنگهاى كوچك و بزرگى ذكر كرده‌اند (حدود شصت جنگ اتفاق افتاد) در اغلب آنها امير المؤمنين هم بوده است.
حالا شما ببينيد، او خانمى است كه در خانه نشسته و شوهرش مرتب در جبهه است و اگر در جبهه نباشد، جبهه لنگ مى‌ماند اين قدر جبهه وابسته به او است.
از لحاظ زندگى هم وضع رو به راهى ندارند؛ همان چيزهايى كه شنيده‌ايم:
وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً (انسان: ٨)؛ يعنى حقيقتاً زندگى فقيرانه محض داشتند، در حالى كه دختر رهبر است، دختر پيامبر است، يك نوع احساس مسئوليت هم مى‌كند.
ببينيد انسان چه روحيّه قوى‌اى بايد داشته باشد تا بتواند اين شوهر را تجهيز كند، دل او را از