از شئون مديريتى حضرت زهرا (س) رازدارى وى و رعايت حرمت خانواده و حفظ آبروى على (ع) است. او تمام مشكلات و كمبودها را تحمل كرد؛ اما خم به ابرو نياورد و هرگز محروميت رفاهى خويش را به رخ على (ع) نكشيد و در غياب شوهر از خانه و فرزندان او به خوبى نگهدارى كرد و زمانى كه على (ع) ميهمانى را به منزل دعوت مى‌كرد، زهرا (س) با اينكه مى‌دانست در خانه چيزى وجود ندارد به احترام شوهر از ميهمان به گرمى استقبال مى‌كرد و اگر لازم بود، كودكان خود را گرسنه مى‌خوابانيد و مختصر غذاى آنان را به ميهمان شوهر مى‌داد «١» و بدين گونه آبروى خانواده را حفظ مى‌كرد.
از مطالعه سيره زهرا (س) چنين بر مى‌آيد كه وى از طرح مشكلات و نارساييهاى زندگى حتى نزد پدرش ابا داشت مگر آن گاه كه خود آن حضرت از وى مى‌پرسيد. «٢» روزى فاطمه (س) به حضور پدرش رسيد؛ در حالى كه آثار ضعف و گرسنگى در رخسارش نمايان بود. پيامبر (ص) وقتى اين حالت را ديد، دختر خود را در آغوش گرفت و دستهاى خود را به سوى آسمان بلند كند و گفت: «اللَّهُمَّ رافِعَ الوَضْعَةِ وَ مُشْبِعَ الْجاعَةِ اشْبِعْ فاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ؛ اى خدايى كه هر پستى را رفعت مى‌بخشى و هر گرسنه‌اى را سير مى‌كنى، گرسنگى دختر محمد را به سيرى تبديل كن!» «٣» از ديگر شئون مديريتى فاطمه (س) در محيط خانواده، تقسيم كار و وظايف ناشى از زندگى مشترك است. زمان زيادى از ازدواج على و فاطمه عليهما السلام نگذشته بود كه خدمت پيامبر (ص) رسيدند و از او خواستند تا كارهاى خانه را ميان آن دو قسمت كند.
رسول خدا (ص) كارهاى خانه را به فاطمه (س) سپرد و مسئوليتهاى بيرون خانه را به على (ع)، «٤» و بدين ترتيب على (ع) هيزم و آب مى‌آورد و زهرا (س) آرد را خمير مى‌كرد و نان مى‌پخت. «٥» بر پايه توافقى ديگر، مسئوليت نظافت و جارو زدن خانه را نيز فاطمه (س) بر عهده گرفته بود. «٦»