و رسوايى ابدى همراه آن است و شما را آسوده نگذارد تا به آتش بر افروخته خشم الهى در اندازد؛ آتشى كه هر دم فروزد و دل و جان را بسوزد.
فراموش نكنيد آنچه راانجام مى‌دهيد در محضر خدا است. آنها كه ستم كردند به زودى مى‌دانند كه بازگشتشان به كجا است. منم فرزند آن پيامبر نذير كه بيم مى‌داد شما را از آنچه پيش رو داريد از عذاب شديد. پس هر چه مى‌خواهيد بكنيد، ما هم به تكليف خويش عمل مى‌كنيم و انتظار بكشيد، ما نيز انتظار مى‌كشيم. «١» در ادامه درس به گوشه‌هايى از مبارزات حق طلبانه و اقدامات روشنگرانه و آگاهى بخش حضرت زهرا (س) پس از رحلت پيامبر (ص) اشاره مى‌كنيم.
١. دفاع ازحريم ولايت‌ على (ع) و اهل بيت مشغول تجهيز پيامبر (ص) بودند كه عده‌اى در سقيفه اجتماع كرده و در غياب خاندان و نزديكان رسول خدا (ص) ابوبكر را به عنوان خليفه برگزيدند و پيشگويى پيامبر (ص) كه به على (ع) فرموده بود: «انَّ الامَّةَ سَتغدِرُبِكَ مِن بَعْدى‌؛ «٢» امت، بعد از من به تو نيرنگ خواهند زد» محقق شد.
اينجا بود كه رسالت تاريخى فاطمه (س) آغاز شد؛ زيرا رسول خدا (ص) او را ملاك حق و باطل معرفى كرده و رضايت فاطمه (س) را رضايت خدا و خشم او را خشم خدادانسته است. «٣» فاطمه (س) در هر جبهه‌اى قرار بگيرد حقانيت آن را ثابت مى‌كند و ناخشنودى وى از جناحى ديگر، بيانگر بطلان آن جناح است. از اين رو، دختر رسول خدا (ص) لازم ديد موضع خود را در قبال رخدادهاى جديد روشن كند تا حق از باطل شناخته و حجت بر مردم تمام شود.
رسالتى كه فاطمه (س) دراين مقطع از تاريخ ايفا كرد، از كسى جز او حتى امير مؤمنان (ع) ساخته نبود؛ زيرا على (ع) در رأس جبهه حق قرار داشت و خود مدعى جانشينى پيامبر (ص)