اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٩١ - پيامدهاى ناهنجار

از سوى ديگر، جاه‌طلبى زيانهاى جبران ناپذيرى در جامعه به بار مى‌آورد كه گاه تا نسلهاى پى در پى دامنگير آن است، چنان‌كه قرآن مى‌فرمايد:

وَ اذٰا تَوَلّىٰ سَعىٰ فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فيٖهٰا وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللّٰهُ لاٰ يُحِبُّ الْفَسٰادَ. [١]

وقتى تمكّن بيابد، تلاش مى‌كند كه در زمين تبهكارى كند و زراعت و نسل انسان را منهدم سازد، در حالى كه خدا تباهى را نمى‌پسندد.

فساد در زمين و در نهايت، نابود كردن «حرث و نسل» اوج جنايت و تبهكارى سردمداران نابكارى است كه با انگيزۀ قدرت‌خواهى و رياست‌طلبى، بناحق بر مسند قدرت تكيه مى‌زنند و رهبران لايق و شايسته را كنار مى‌گذارند؛ وجود سلسله‌ها و ارثى‌كردن حكومتها در طول تاريخ، چشمه‌اى از اين جاه‌طلبى‌هاست كه همواره بشريت و آرمان والاى انسانى را تهديد كرده است و هر كس در هر شغل و جايگاهى به چنين ويروسى مبتلا شود، به همان نسبت به فساد و تباهى مى‌پردازد و به آن شبكۀ شوم مى‌پيوندد.

در تاريخ اسلام نيز آنچه سبب شد ولايت و خلافتِ الهى به سلطنت و پادشاهى سلسله‌هايى چون امويان، عباسيان، قاجار، پهلوى و امثال آنها بينجامد، همين عنصر پليد جاه‌طلبى بوده است و امروزه نيز هر چه