فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٣٤ - ضرورت رفتار انسانی با اسیران و مجروحان دشمن

٢- رفتار و منش حضرت على ٧ و فرزندانش با ابن ملجم ملعون كه در دست ايشان اسير بود، نمونه‌اى والا از رفتار انسانى اسلام با اسير است. آن حضرت پس از ضربت خوردن خطاب به فرزندانش فرمود:

اين اسير را زندانى كنيد و به او غذا و آب بدهيد و در اسارت با وى خوشرفتارى كنيد. [١]

د- نظر فقها

١- محقق حلى در كتاب شرائع مى‌فرمايد:

هر گاه دشمن بعد از فرو كش كردن شعله‌هاى جنگ اسير شود نبايد او را كشت. [٢]

٢- فاضل مقداد در كتاب كنز العرفان مى‌فرمايد:

آنچه از مكتب اهل بيت نقل شده اين است كه اگر اسير بعد از پايان جنگ گرفته شود، امام مسلمين ميان سه كار مخيّر است: آزاد ساختن بى قيد و شرط، گرفتن فديه و آزاد كردن و برده ساختن و در هر صورت، قتل اسير جايز نيست. [٣]

٢- حضرت امام در پاسخ به استفتائاتى درباره رفتار با اسيران دشمن مى‌فرمايد:

اهانت (به اسرا) جايز نيست؛ بلكه نسبت به آنان بايد اخلاق اسلامى را مراعات نمود. [٤]

اموال اسرا مخصوص خودشان است و از غنائم محسوب نمى‌شود. [٥]

با اسرا پس از تسلط يافتن بايد با اخلاق اسلامى رفتار كنند. [٦]

اموال شخصى اسرا را نبايد از آنان بگيرند. [٧]

[١] . ميزان الحكمة، ج ١، ص ١٣٧.

[٢] . شرايع الاسلام، ج ١، ص ٣١٧

[٣] . كنز العرفان، ج ١، ص ٣٦٥.

[٤] . استفتائات، ج ١، ص ٥١٢، س ٦٦؛ ج ٣، ص ٥٤.

[٥] . همان، ص ٥١١، س ٦٢.

[٦] . همان، ص ٥١٣، س ٦٨

[٧] . جنگ و دفاع در انديشه امام خمينى، ص ١٩١.