فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ١٤٣ - ضرورت پرهیز از رشوه خواری

لعنة اللَّه على الراشى والمرتشى. [١]

لعنت خدا بر رشوه‌دهنده و رشوه‌گيرنده.

لعن اللَّه الراشى والمرتشى والرائش الذى يمشى بينهما. [٢]

خدا لعنت كند رشوه دهنده و رشوه گيرنده و دلال ميان آن دو را.

ما من قوم يظهر فيهم الرشا الّا اخذوا بالرّعب. [٣]

هر گروهى رشوه ميانشان رواج گيرد، به ترس دچار شوند. [٤]

ب- نظر فقها:

١- برخى بر آنند كه همه مسلمانان بر حرمت رشوه اتفاق نظر دارند. [٥] حتى برخى فقها، حرمت رشوه خوارى را از ضروريات دين دانسته‌اند. [٦]

٢- مقام معظم رهبرى در پاسخ به استفتائات گوناگون درباره رشوه خوارى مى‌فرمايد:

پرداخت رشوه و گرفتن آن جايز نيست هر چند باعث ايجاد مشكل و زحمت براى ديگران نشود، چه رسد به موردى كه بدون استحقاق، باعث ايجاد مزاحمت براى ديگران شود. [٧]

جايز نيست كارمندان در برابر انجام كار مشتريان كه براى آن استخدام شده‌اند و در برابر آن هر ماه حقوق دريافت مى‌كنند، از مشتريان چيزى بگيرند. [٨]

كارمندان ادارات هم كه از نظر قانونى موظف به انجام كار مردم هستند، حق ندارند هيچ گونه مبلغى را به طور غير قانونى در برابر انجام كار مراجعه كنندگان درخواست و يا دريافت كنند. و جايز نيست در اين مال، تصرف نمايند، بلكه بايد آن را به صاحبانش بازگردانند. [٩]

[١] . همان، حديث ٧٢٦٣

[٢] . همان، حديث ٧٢٦٥

[٣] . نهج الفصاحه، حديث ٢٦٩٣

[٤] . بر اساس اين حديث شريف، خطر رواج رشوه در ميان نظاميان نسبت به ساير كارمندان، دو چندان مى‌شود؛ چرا كه ترس زاييده از رشوه خوارى در منافات با روحيۀ شجاعت و بى باكى لازم براى‌نظاميان‌است

[٥] . ر. ك: جامع المقاصد، محقق كركى، ج ٤، ص ٣٥؛ مسالك الافهام، شهيد ثانى، ج ٣، ص ١٣٦؛ كفاية‌الاحكام، محقق سبزوارى، ص ٢٦٥

[٦] . كتاب القضاء، آيت اللّٰه گلپايگانى، ج ١، ص ٢٣٣

[٧] . رسالۀ اجوبة الاستفتائات، ج ٢، ص ٥٥، س ١٦٠

[٨] . همان، ص ٥٣، س ١٥٥

[٩] . همان، ص ٥٥، س ١٥٩ و نيز س