اگر ... كسانى كه اخبار دروغ در مدينه پخش مى‌كنند دست از كارشان برندارند ما تو را بر ضد آنان مى‌شورانيم، و بر آنها مسلط خواهيم ساخت. سپس جز مدت كوتاهى نمى‌توانند در كنار تو در اين شهر بمانند. (در آيه بعدى اضافه مى‌كند كه هنگامى كه از اين شهر رانده شدند و از تحت حمايت حكومت اسلامى طرد گشتند) هر كجا يافته شوند، گرفته خواهند شد و به قتل خواهند رسيد.

٢- در سوره نساء، آيه ٨٣ در ادامه بيان اعمال نادرست منافقان و يا افراد ضعيف‌الايمان مى‌فرمايد:

آنها كسانى هستند كه هنگامى كه اخبارى مربوط به پيروزى و يا شكست مسلمانان به آنان برسد، بدون تحقيق، آن را همه جا پخش مى‌كنند (و بسيار مى‌شود كه اين اخبار، بى اساس بوده، از طرف دشمنان به منظورهاى خاصى جعل مى‌شود و اشاعه آن به زيان مسلمانان تمام مى‌گردد) در حالى كه وظيفه دارند اين گونه اخبار را قبل از هر كس با رهبران و پيشوايانشان در ميان بگذارند و از اطلاعات وسيع و فكر عميق آنها استفاده كنند. [١]

ب- روايات:

در كتب حديث بابى به نام «باب الاذاعة» وجود دارد. «اذاعه» هم به معناى فاش كردن اسرار و هم به معناى انتشار و پخش كردن است. اگر چه بيشتر روايات اين باب درباره فاش كردن اسرار به خصوص اسرار اهل بيت و اسرار مؤمن است، ليكن به ندرت مى‌توان به رواياتى نيز دست يافت كه درباره پخش و انتشار شايعات است؛ از جمله اينكه در رواياتى از امام باقر ٧ آمده است كه در روز قيامت برخى بندگان مى‌بينند كه در نامه اعمالشان، مشاركت ايشان در خون برخى از افراد ثبت شده است. هنگامى كه ايشان اعتراض مى‌كنند كه در طول زندگى دست به خون كسى نيالوده‌اند، خطاب مى‌رسد:

بلى، سمعت من فلان بن فلان كذا وكذا فرويتها عليه فنقلت حتى صار الى فلان الجبار فقتله عليها فهذا سهمك من دمه. [٢]

آرى؛ ليكن سخن بى اساس را از كسى درباره او شنيدى و آن را عليه او پخش و نقل كردى تا به گوش فلان آدم ظالم رسيد و او را براى آن كشت و بدين روى، در خون او شريك هستى.

[١] . همان، ج ٤، ص ٣٠

[٢] . كافى، ج ٢، ص ٣٧٠، باب الاذاعة، حديث ٥