فقه انضباطی - تقی زاده اکبری،علی - الصفحة ٢٠٣ - ضرورت پرهیز از تعرض به فرستاده دشمن

٢- ٢. تعرض به فرستاده دشمن‌

درآمد

در آيين نامه انضباطى نيروهاى مسلح آمده است: «اعضاى نيروهاى مسلح مجاز نيستند ... نماينده دشمن را كه با پرچم سفيد به منظور مذاكره مى‌آيد، مورد حمله و آزار و اذيت قرار داده يا او را زندانى نمايند. [١]

ضرورت پرهيز از تعرض به فرستاده دشمن‌

پرهيز از تعرض به فرستاده دشمن از مسائلى است كه در منابع دينى ما مورد تأكيد و تأييد قرار گرفته است، از جمله:

الف- روايات:

امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل فرموده است:

لا يقتل الرسل. [٢]

فرستادگان دشمن را نبايد به قتل رسانيد.

ب- سيره:

١- در كتب اهل سنت به نقل از ابن مسعود آمده است كه پيامبر اكرم ٦ در برابر جسارت فرستادگان مسيلمه كذّاب، با پرهيز از تعرض به ايشان، فرمودند:

لو كنت قاتلا رسولًا لضربت عنقيكما. [٣]

اگر قاتل فرستادگان دشمن مى‌بودم، هر آينه گردن شما را مى‌زدم.

٢- پيامبر اسلام ٦ به دليل كشته شدن فرستاده‌اش حارث به عمير به دست شرحبيل بن عمرو الغسانى از امراى قيصر در شام، فرمان داد سپاهى سه هزار نفرى سامان دهند و براى تنبيه و انتقام آماده گردند و به سوى شام گسيل شوند. [٤]

[١] . ماده ٧٥، بند ح.

[٢] . وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٨٩

[٣] . جواهر، ج ٢١، ص ٧٧.

[٤] . فتح البارى، ابن حجر، ج ٧، ص ٣٩٢.