پيامبر (ص) القا شود و پيامبر (ص) با لفظ خود آن را ادا كند. در حديث قدسى اعجاز نيست، به خلاف قرآن كه به منظور اعجاز و تحدّى با الفاظ خاصى نازل شده و امكان آوردن مانند آن وجود ندارد. بعضى برآنند كه الفاظ حديث قدسى نيز- همچون معانى آنها- از خداوند است ولى چون به منظور اعجاز نازل نشده بدين نام مشخص و ممتاز گرديده است. «١» س ١١- اينكه در قرآن آمده كه روح امرى است مربوط به پروردگار به چه معناست؟ آيا ما حق سؤال از روح و كيفيت آن را داريم يا خير؟ ج- قرآن كريم، درباره پديده «روح» مى‌فرمايد: وَيَسئَلُونَكَ عَنِ‌الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبّى‌ وَما أُوتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ الّا قَليلًا «٢» و درباره روح از تو مى‌پرسند. بگو: روح از [سنخ‌] امر پروردگار من است و به شما از دانش جز اندكى داده نشده است. كلمه «روح» به معناى مبدأ حيات است كه جانداران به وسيله آن قادر به احساس و حركت ارادى مى‌شوند. خداوند مى‌فرمايد: «حقيقت روح همان امر است» و در جايى ديگر «امر» را معنى مى‌كند به اينكه: انَّما أَمْرُهُ اذا أَرادَ شَيْئاً أَن يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ «٣»