پاسخ به شبهات ج(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٦
بىاساس است كه با قرآن، سنت، اجماع و عقل مخالف مىباشد». «١» از اين رو بايد گفت قرآن در زمان خود حضرت پيامبر (ص) جمعآورى شده است.
س ١٥- دليل اصلى گرايش حُرّ به امام حسين (ع) در لحظات آخر چه بود؟
ج- عوامل مؤثر در گرايش حر به امام حسين (ع) را مىتوان از قرار زير دانست:
١. محبتهايى كه امام (ع) در اولين برخوردها با او داشتند.
٢. نصايح ارزنده امام (ع) در صبح عاشورا.
٣. شخصيت آزادمنشانه حر.
البته عامل اول و دوم در مورد ديگران نيز وجود داشته، ولى اثر نبخشيده است. خصوصيات روحى و اخلاقى ويژه حرّ نشان مىدهد كه مانند ديگران در مفاسد و آلودگىها تا آن حد كه بهطوركلى انسان را از حق و حقيقتجويى منصرف سازد، غوطهور نبود، به خلاف ديگران كه امام حسين (ع) درباره آنان فرمود: شكمهاى شما از حرام پر شده است ولذا سخن حق در شما كارگر نيست. به علاوه خود حر به امام تصريح كرده كه من نمىدانستم اينان با شما چنين خواهند كرد وگرنه از آغاز راه را بر شما نمىبستم. از اين جا روشن مىشود كه حر از آغاز عداوتى با آن حضرت نداشته و مىپنداشته است