نام دارد ... اگر شكيبايى در هنگام خشم و شعله كشيدن غضب باشد، حلم ناميده مى‌شود و ... «١» پيامبر اكرم (ص) در بيانى جامع، محورهاى اساسى صبر را اين چنين بيان فرمود: صبر سه گونه است: صبر بر مصيبت، صبر بر اطاعت از دستورات الهى و صبر در برابر گناه و معصيت «٢» ٣. پشتوانه اصلى صبر، ذكر و ياد خداوند در تمامى حالات است؛ چون صبر، بيانگر آرامشى است كه صبركننده از آن برخوردار است و شكى نيست كه اين آرامش فقط در سايه ياد خدا تحقق خواهد يافت كه: الا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ «٣» امام حسين (ع) نمونه ممتاز صبر و بردبارى است. آن حضرت در روز عاشورا هرقدر تنهاتر مى‌شد، چهره‌اش برافروخته‌تر مى‌گشت و توكل بر خدا را فراموش نمى‌كرد و بر مصيبت و بلايى كه بر ايشان وارد مى‌شد صبر مى‌كرد و تا لحظه شهادت به رضاى خداوند راضى بود. ٤. انسان صبور كسى است كه در برابر تمايلات و رفتارهاى خويش، با تدبير و برنامه‌ريزى عمل نموده و از هر نوع حركت نسنجيده پرهيز كند.