پاسخ به شبهات ج(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٥
اى كسانى كه ايمان آوردهايد از بسيارى از گمانها بپرهيزيد كه پارهاى از گمانها گناه است. «١»
مراد از گمان و ظنهايى كه بايد از آنها خوددارى كرد، گمانهاى ناروا و سوءظن است. از علل سرزنش و مذمت بدگمانى در قرآن، آثار ويرانگر آن از جمله غيبت، تهمت، بخل، حقد و كينهتوزى، حسادت، شرك و نفاق و بروز اختلافات است. درمان هر بيمارى و هر دردى از جمله بدبينى منوط به شناخت و آگاهى از علت پيدايش آن و از بين بردن آن علتها است. شما مىتوانيد با مراجعه به درون خود و تأمل و تفكر در حال خويش پى ببريد كه به چه دليل نسبت به ديگران بدبين هستيد (مرحله تشخيص بيمارى) و بعد با از بين بردن آن دليل و سبب، به درمان بيمارى و مشكل بپردازيد. در اين باره به توصيهها و راه كارهاى زير به طور جدى عمل كنيد:
١. مطالعه آيات و رواياتى كه در مذمت و نكوهش بدبينى و سوءظن آمده است و مراجعه به تفاسير مربوط به آنها. از اين طريق اطلاعات و آگاهى شما نسبت به مضرات بدبينى بيشتر مىشود و زودتر آن را از خود دور مىكنيد.
٢. هرگاه نسبت به كسى سوءظن پيدا كرديد، هيچ ترتيب اثرى به آن ندهيد، بلكه سعى كنيد با فرد مورد سوءظن رفتارى همراه با حسن ظن داشته باشيد، يعنى رفتارى آميخته با انصاف، جوانمردى، مروت و خيرخواهى نسبت به او تا اينكه اين صفت ناپسند به تدريج ضعيف شود و نهايتاً از بين برود.