گفت: آن «اللَّه» تو «لب پاسخ به شبهات ج(١) ٧٧ فصل دوم: اخلاق و تربيت‌ يك» ماست و آن نياز و سوز دردت پيك ماست‌ ترس و عشق تو كمند لطف ماست زير هر يا رب تو لبيك‌هاست‌ امّا عواملى كه مانع اجابت دعا مى‌شوند: ١. همسو نبودن زبان فطرت با زبان دهان: گاهى دعا با سوز و گداز و از ته قلب است و تنها خدا، خوانده مى‌شود ولى زبان فطرت و خواسته حقيقى انسان با آن همخوانى ندارد و فطرت او اجابت را در هرچه نزديك شدن به مقام قرب الهى مى‌داند اما زبان او خواسته‌اى را مى‌طلبد كه وى را از خواسته حقيقى فطرت (مقام قرب الهى) دور مى‌كند. چنين دعايى، در واقع نفرين برخود است كه اگربرآورده هم شود، غضب پروردگار مى‌باشد نه رحمت و لطف او. ٢. دورى نكردن از گناه (و حتى اصرار بر تداوم آن). ٣. انجام ندادن فرائض الهى مانند نماز، روزه، امر به معروف و نهى از منكر، حج، جهاد، تولى و تبرّى و .... ٤. يأس از درگاه خداوند. ٥. توبه نكردن از گناهان و جبران نكردن حق اللَّه و حق الناس. ٦. به مصلحت نبودنِ اجابت دعا؛ گاه دعايى مى‌كنيم كه در آينده به مصلحت ما نيست و برآورده نشدن آن به نفع ماست. ٧. فرا نرسيدن زمان اجابت دعا. ٨. ذخيره شدن دعا براى آخرت انسان. ٩. ... «١».