پاسخ به شبهات ج(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١
محال است مىتوانند انجام دهند؛ چنان كه در آيات مربوط به داستان حضرت سليمان (ع) در قصه شهر سبا آمده است. (يكى از آيات آن، آيه ٢٧ سوره نمل است.)
٦. جنها هم مانند انسان، مؤمن و كافر دارند. بعضى صالح و بعضى ديگر فاسدند. (آيات زير بر اين مطلب دلالت دارند: سوره ذاريات، آيه ٥٦؛ سوره جن، آيه ١، ٢، ١١ و ١٤؛ سوره احقاف آيه ٣١؛ سوره كهف، آيه ٥٠. «١»)
٧. به طريق عادى انسان با جن دوست نمىشود؛ چون از سوره اعراف، آيه ٢٧ و برخى آيات ديگر استفاده مىشود كه جن از ديد انسان پنهان است، ولى جهان خاكى و انسان براى جن قابل رؤيت و لمس است.
٨. در زبان قرآن از بدهاى آنان به «شيطان» تعبير شده است و فرمانرواى همه افراد شيطان، ابليس است. «٢»
٩. با توجه به اينكه خلقت جن مدتها پيش از خلقت انسان بوده است، احتمال مىرود كه دانش آنان بسيار پيشرفته و در جهات ديگرى باشد، ولى به هر حال، استعداد انسان، برتر است و «علم اسماء» و استعداد خليفه خدا بودن، مخصوص انسان است. «٣»
١٠. يكى از نكات قابل توجه در مورد بدهاى آنان (شياطين) اين است كه تلاش مىكنند انسانها را مأيوس كنند و از اين طريق مانع پيشرفت آنها شوند.