به نظر مى‌رسد موضوع اسامى اهل بيت (ع) در قرآن نيز از همين باب باشد. از يك سو مجموعه توصيفات ائمه اطهار در قرآن به گونه‌اى است كه چهره آنان همچون خورشيد فروزان در پهنه آسمان حقايق قرآن مى‌درخشد و از سوى ديگر خداوند عالم از ذكر اسامى آنها در قرآن خوددارى مى‌نمايد! اين نحوه عملكرد، روشى است تا باطن مدعيان برملا شود كه اگر از صدق ايمان برخوردارند به شأن اهل بيت (ع) اعتراف نمايند و اگر قابليت ندارند، مرض قلبى آنها تحريك شده، بهانه‌جويى نمايند. «١»