٢. نظر ديگرى كه در اين زمينه مطرح شده است اين است كه عدم ذكر اسامى اهل بيت (ع) در قرآن ازباب دفع شر بدخواهان و منافقان نسبت به كيان اسلام و صيانت قرآن مى‌باشد. «١» در قرآن كريم آياتى درباره اهل بيت (ع) نازل شده كه تصريح دارد مانند آيه ٥٥ سوره مائده كه مى‌فرمايد: «ولى و سرپرست شما تنها خدا و پيامبرش و افراد مؤمنى هستند كه نماز به پاى داشته و در حال ركوع زكاة مى‌پردازند.» علماى شيعه و اهل سنت نقل كرده‌اند كه تنها كسى كه در حال ركوع انگشتر خود را به فقير داد، حضرت على (ع) بود. «٢» در نتيجه تفاوتى نداشت كه خداوند متعال بفرمايد: سرپرست شما خدا و رسولش و حضرت على (ع) هستند يا اينكه صفاتى را كه منحصر به فرد است و تنها منطبق بر حضرت على (ع) است ذكر نمايد. كسى كه به دنبال حقيقت باشد از هر دو گفتار يك مطلب را مى‌فهمد، با اين تفاوت كه اگر نام حضرت على (ع) به صراحت در قرآن ذكر مى‌شد، زمينه براى عداوت بيشتر نااهلان فراهم مى‌گشت. توضيح آنكه اساساً يكى از اسباب محفوظ ماندن قرآن از تصرف و تحريف همين است كه نام هيچ يك از معاصران پيامبر (ص) از اصحاب و غير آنان در مقام ستايش يا نكوهش برده نشده است، در حالى كه آيات زيادى در ستايش نيكان اصحاب پيامبر (ص) (نظير على (ع‌ پاسخ به شبهات ج(١) ١٤٦ فصل پنجم: تاريخ و سيره‌ )، سلمان، عمار، حمزه و ...) و نيز نكوهش بسيارى (نظير ابوسفيان، ابوجهل، عاص بن وائل، وليد و ...) نازل گرديده است. راز نيامدن نام على و ائمه ديگر و