فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذينَ اسْتَكْبَرُوا انّا كُنّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ انْتُمْ مُغنُونَ عَنّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَىْ‌ءٍ «١» ناتوانان به آنان كه گردنكشى مى‌كردند گويند: ما پيرو شما بوديم. آيا اكنون مى‌توانيد به كار ما آييد و اندكى از عذاب خدا را از ما دفع كنيد؟ اين آيه اشاره به چند نكته دارد: نخست اينكه پيامد تبعيت كوركورانه از رهبران گمراه، بد فرجامى پيروان است. ديگر آنكه تبعيّت كوركورانه از رهبران گمراه، عذرى براى رهايى از عذاب الهى نيست و سرانجام اينكه ضعف و ناتوانى، علت پيروى كوركورانه از مستكبران مى‌باشد. س ٨- در مورد فضيلت «آية الكرسى» «٢» توضيح دهيد؟ ج- آيةالكرسى، مجموعه‌اى از معارف اسلامى وصفات خداوند مخصوصاً مسئله توحيد در ابعاد مختلف را دربردارد. اين اوصاف كه به دوازده بخش مى‌رسد، «٣» هر كدام مى‌تواند ناظر به يكى از مسائل تربيتى انسان باشد. «٤» اين آيه شريفه نزد پيامبر (ص) و ائمه‌اطهار (ع) داراى اهميّت خاصّى بوده، و با مراجعه به‌شمار زيادى از روايات در باب فضيلت و ثواب قرائت آيه مذكور، مى‌توان به جايگاه و ارزش آن پى برد. براى مثال، امير مؤمنان على (ع) در فضيلت آية الكرسى فرموده است: