س ٣- الف) منظور از ذوالقرنين در سوره كهف كيست؟ ب) در چه زمانى مى‌زيسته است؟ ج) پيرو كدام دين و پيامبر (ص) بوده است؟ د) محل سكونت و سرزمين وى كجا بوده است؟ ج- قرآن، داستان ذوالقرنين را در سوره كهف آيات ٨٣ تا ٩٨ بيان كرده و براى او ويژگى‌هايى را برشمرده است. مفسران در اينكه ذوالقرنين كيست، اختلاف نظر دارند. برخى او را اسكندر مقدونى و عده‌اى او را «شين هوانك تى» و ... دانسته‌اند و هر يك كوشيده‌اند تا اين ويژگى‌هاى قرآنى را با آنها تطبيق دهند، اما نظرى را كه علامه‌طباطبايى (ره)، آيت‌اللَّه مكارم‌شيرازى و ... به صحت و حقيقت نزديك‌تر مى‌دانند، اين است كه ذوالقرنين همان كوروش كبير، پادشاه هخامنشى است. «١» قرينه‌هايى كه ايشان براى تأييد خود مى‌آورند از اين قرار است: ١. ذوالقرنين شخصيتى است كه خداوند به او تمكن در روى زمين و قدرت و اختيار داده است و اين با شخصيت كوروش كه بر بخش عظيمى از آسيا و اروپا دست يافته و نخستين امپراتورى بزرگ تاريخ را تأسيس كرده است، توافق دارد. ٢. ذوالقرنين مطرح شده در قرآن خداشناس و موحد است و كوروش هم خداشناس و يكتاپرست بوده است و معقول‌ترين تاريخى كه براى ظهور زرتشت ياد مى‌شود، حدود قرن ششم پيش از ميلاد (٥٦٠- ٥٣٩ ق. م) است «٢» كه با تاريخ حيات كوروش توافق دارد.