وحدت و اختلاف نظر شيعه و اهل سنّت هر چند در برخى از مسائل اعتقادى اختلاف نظر دارند ولى با داشتن دهها قدر مشترك مى‌توانند با تفاهم در كنار يكديگر زندگى كنند اما اختلافشان چندان عميق نيست كه موجب تفرقه و نزاع گردد. همان گونه كه اختلاف دو گروه از اهل‌سنت (حنفى و شافعى) در برخى از مسائل، مايه تفرقه و نزاع نمى‌گردد و پيروان هر دو مذهب در كنار يكديگر زندگى مى‌كنند. دو گروه شيعه و سنى نيز بايد با كمال وحدت و به دور از هر گونه تفرقه در كنار هم با صدق و صفا، برادرانه زندگى كنند و از بحث و گفت و گوى آزاد علمى وبدون تعصب كه راه شناخت حقيقت است، بيم و هراسى نداشته باشند. ديدگاه اهل سنت‌ از نظر دانشمندان اهل سنّت، امامت همانند رياست جمهورى، مقامى اجتماعى است كه در ميان تمام ملل جهان وجود دارد. چنان كه رئيس جمهور به انتخاب مردم برگزيده مى‌شود، امام نيز، پس از رحلت پيامبر به وسيله توده مردم يا بزرگان و اهل حل و عقد و تجربه انتخاب مى‌گردد. در مورد شرايط امام و چگونگى انتخاب وى نيز در بين عالمان اهل سنت، اختلافات بسيارى وجود دارد؛ اغلب آنان مى‌گويند كه امام و خليفه مسلمانان بايد مرد، آزاد، بالغ، عاقل، عادل، مجتهد، مدبّر و شجاع باشد. «١» شرايط ديگرى نيز ذكر كرده‌اند كه اختلاف در آنها زياد است و نيز از نظر آنان واجد