و نيز فرمود: «عَلِىٌّ خازِنُ عِلْمى‌» «١» على عليه السلام خزانه‌دار علم من است. و نيز على عليه السلام فرمود: «اى مردم، همانا رسول خدا صلى الله عليه و آله هزار در از علم به من آموخت كه از هر درى هزار در به روى من گشوده شد.» «٢» مسأله مرجعيت دينى امامان معصوم، چنان روشن بود كه خلفا در هر زمانى براى رفع مشكلات دينى خود به آنان روى مى‌آوردند و مردم را نيز به آنان ارجاع مى‌دادند تا آنجا كه عمر بن خطاب در بيست و سه مسأله «٣» به على عليه السلام رجوع كرد و هر بار اظهار مى‌داشت: «لَوْلا عَلِىٌّ لَهَلَكَ عُمَرُ» «٤» اگر على نبود، عمر هلاك مى‌شد. و نيز بارها مى‌گفت: «اللَّهُمَّ لا تُبْقِنى‌ لِمُعْضَلَةٍ لَيْسَ لَها ابْنُ ابى‌ طالِبٍ» «٥» خدايا! مرا با مشكلى باقى نگذار كه على عليه السلام براى حلّ آن نباشد. اين مرجعيت دينى در ميان امامان ادامه‌يافت تا آن جا كه همه امامان چهارگانه مذاهب اهل‌سنت، به صورت مستقيم يا غير مستقيم از شاگردان امام صادق عليه السلام بوده‌اند و خلفاى بنى‌عباس نيز مسائل دينى را از امامان معصوم مى‌پرسيدند.