اصول پنجگانه اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٩
درس هفتم: ويژگى پيامبران
پيامبران داراى ويژگيهايى هستند كه مهمترينِ آنها ويژگى «عصمت» است.
معناى عصمت و اقسام آن
عصمت يعنى مصونيت از گناه و اشتباه؛ پيامبران نه مرتكب گناه مىشوند و نه در كار خود دچار خطا و اشتباه مىگردند، پيراستگى آنان از گناه و اشتباه حد اعلاى قابليت اعتماد را براى انسانها فراهم مىكند.
اينك مىپرسيم كه اين مصونيت از گناه از كجا سرچشمه گرفته است؟ آيا پيامبران همچون ساير انسانها نيستند تا از غرايز و شهوات برخوردار باشند، يا آنكه هر وقت مىخواهند مرتكب گناه و اشتباه شوند، يك مأمور غيبى جلوى آنها را مىگيرد؟!
در پاسخ مىگوييم: عصمت پيامبران نه به خاطر نداشتن غرايز و شهوات است، زيرا آنان همانند ساير انسانها از غرايز برخوردارند و نه به خاطر آن است كه كسى مانع آنان از گناه شود، بلكه برخاسته از نوع بينش و درجه يقين و ايمان آنان است.