از خود است؟ در اين نقطه است كه ديدگاه مادى و ديدگاه الهى از هم جدا مى‌شوند. مى‌گوييم خود طبيعت نمى‌تواند زاينده اين حركت و به وجود آورنده اين همه تغيير و دگرگونى باشد؛ زيرا هر پديده مادى به تنهايى بايستى حركتش را از جاى ديگر گرفته باشد، اگر آن ديگرى هم پديده‌اى مادى است به همين ترتيب، آن نيز حركتش را از جاى ديگر گرفته و اين سير تا بى‌نهايت ادامه دارد. بنابراين بايد سررشته اين سلسله را در خارج از طبيعت جستجو كرد و مجموعه اين پديده‌ها كه جهان طبيعت را تشكيل مى‌هند، نيازمند محركى بيرون از خود هستند و حركت آفرينِ اصلى، موجودى غيرمتحرك و نامتغير است و نيازى به محرك ندارد.