النَبيينَ» «١» محمد صلى الله عليه و آله پدر هيچ يك‌از مردان شمانيست، بلكه او فرستاده خدا و پايان‌بخش پيامبران‌است. كلمه «خاتم» به معناى چيزى است كه به وسيله آن به امرى فرجام دهند و آن را به سرانجام رسانند. از اين رو به مُهرى كه پس از بسته شدن نامه، بر روى آن مى‌زدند، خاتم گفته مى‌شد و چون بيشتر بر روى نگين انگشترى، نام يا شعار خود را نقش مى‌كردند و همان را بر روى نامه مى‌زدند، به انگشترى نيز «خاتم» گفته شده است. آهنگ آيه بر اين استوار است كه پيش از نزول آن، پايان يافتن نبوت به وسيله پيامبر اسلام، در ميان مسلمانان امرى شناخته شده بوده است و مسلمانان همان گونه كه محمد صلى الله عليه و آله را «رسول الله» مى‌دانستند، او را به عنوان «خاتم النبيين» نيز مى‌شناخته‌اند. همچنين نزول اين آيه براى بيان اين نكته است كه او را به عنوان «پدر خوانده» براى كسى (زيد بن حارثه) صدا نكنيد، بلكه او را با همان عنوان واقعى‌اش كه «رسول الله» و «خاتم النبيين» است، بخوانيد «٢» ممكن است اين سؤال مطرح شود كه با پذيرش اين مطلب كه بشر به «وحى» نيازمند است، پس چرا بايد مسأله نبوت به پايان برسد؟ آيا ختم نبوت به معناى بى‌نيازى بشر از وحى است؟ براى پاسخ‌گويى به اين پرسش، لازم‌