خود داراى جميع صفات كمال باشد تا بتواند به ديگران افاضه كند؛ زيرا محال است موجودى كه چيزى را ندارد بتواند آن را به ديگران افاضه كند. چگونه ممكن است آبى از چشمه‌اى جارى باشد وخود آن چشمه آب نداشته باشد. ذات نايافته از هستى بخش كى تواند كه شود هستى بخش‌ بعد از اثبات صفات كمال براى خداوند، به تبيين بعضى از اوصاف حق‌تعالى مى‌پردازيم. ١- علم حق‌تعالى‌ دانشمندان براى اثبات علم حق تعالى استدلالهاى مختلفى آورده‌اند، از جمله استدلال زير: آفريننده يك دستگاه به يقين از تمام ريزه‌كارى‌هاى آن آگاهى كامل دارد. آيا مى توان گفت سازنده يك هواپيما از تعداد و چگونگى اجزاء و كار آنها و قوانين حاكم بر آنها بى‌خبر بوده و يا نويسنده يك دايرة المعارف از محتويات آن بى‌اطلاع است. هر گاه مصنوعى بر اساس نقشه، اندازه گيرى، دقت، بررسى، نظم و ترتيب ساخته شود، ما از اين خصوصيات به عالم بودن سازنده آن پى مى‌بريم. بنابراين، از اينكه تمام موجودات جهان از اتم تا كهكشان، طبق نقشه و قوانين منظمى آفريده شده‌اند، به خوبى مى‌توانيم دريابيم كه جهان هستى از مبدأ دانا و عالمى سرچشمه گرفته است. قرآن مجيد همين دليل را با لطافت خاصى بيان نموده است: «الا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطيفُ الْخَبيرُ» «١» آيا خداوندى كه موجودات را آفريده است، از خصوصيات آنها آگاه نيست؟