درس دوم: اثبات وجود خدا (١) (راه فطرت) گفته شد كه در نحوه نگرش به جهان، دو ديدگاه وجود دارد. يكى جهان را مساوى با ماده مى‌داند كه نيازى به آفريننده ندارد. ديگرى آن را مجموعه‌اى از پديده‌ها مى‌يابد كه نيازمند به پديد آورنده‌اند. از خصوصيات جهان‌بينى ايده‌آل اين بود كه با فطرت و سرشت آدمى هماهنگ بوده و بر پايه برهان و استدلال عقلى استوار باشد. خداپرستان براى اثبات جهان‌بينى خويش دليل‌هايى آورده‌اند كه به دو دسته تقسيم مى‌شوند: برخى بر پايه برهان عقلى استوارند و برخى ديگر ريشه در فطرت آدمى دارند. معناى فطرت‌ «فطرت» از نظر لغوى از ريشه «فَطَرَ» «١» و به معناى نوع خاصى از خلقت است كه انگيزه‌ها، گرايشها و شناختهاى خاصى در آن خلقت لحاظ و تعبيه‌