اصول پنجگانه اعتقادى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٥
درس بيستم: قيامت
در آستانه قيامت
از آيات قرآن استفاده مىشود كه همراه با برپايى قيامت، انقلاب و دگرگونى عظيمى در سراسر جهان واقع مىشود. و نظام جهان وارد مرحله تازهاى مىگردد. وقوع اين حادثه بزرگ و واقعه عظيم با خاموش شدن ستارگان، بىفروغ شدن خورشيد، خشك شدن درياها، متلاشى شدن كوهها، پيدايش لرزشها و غرشهاى عالمگير و دگرگونىهاى بزرگ ديگرى همراه است. همه پديدههاى جهان نابود و متلاشى مىشود و همه چيز به سوى انهدام و خرابى مىرود. اين همه تغيير و تحول براى ساختن نظامى نوين است. بار ديگر جهان با نظامى تازه و نو بازسازى مىشود و براى هميشه باقى مىماند.
از برخى آيات قرآن فهميده مىشود كه اين تحولات عظيم و دگرگونىهايى كه در جهان رخ مىدهد، بر اثر يك «صيحه يا نفخه» پديد مىشود:
«فَاذا نُفِخَ فِى الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ وَ حُمِلَتِ الْارْضُ وَ الْجِبالُ فَدُ كَّتا دَكَّةً واحِدَةً فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ وَانْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ» «١»
و چون يك بار در صور دميده شود؛ زمين و كوهها برگرفته شوند و يكباره