به آنها عنايت كرده است، شادمانند و بشارت مى‌دهند به كسانى كه هنوز در پى ايشان به آنان ملحق نشده‌اند كه بر آنها خوفى نيست و آنان غمگين نمى‌شوند. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «وَحاقَ بِآلِ فِرْعَونَ سُوءُ الْعَذابِ النّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا، وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ ادْخِلُوا آلَ فِرْعَونَ اشَدَّ الْعَذابِ» «١» عذاب ناراحت كننده، بر فرعونيان احاطه كرد. در هر بامداد و شامگاه آنان بر آتش عرضه مى‌شوند. و آنگاه كه قيامت به پا شود- گفته مى‌شود- فرعونيان را در شديدترين عذاب درآوريد. در اين آيه، دو نوع عذاب براى فرعونيان ذكر شده است: يكى قبل از قيامت كه از آن به «سوء العذاب» تعبير شده است و روزى دوبار فرعونيان را بر آتش عرضه مى‌كنند بى آنكه در آن وارد شوند؛ ديگرى پس از وقوع قيامت كه از آن به «اشدّ العذاب» ياد كرده است و فرعونيان را وارد آتش مى‌كنند. درباره عذاب اول، بامدادان و شامگاهان آمده است كه مربوط به عالم برزخ است. زيرا در برزخ هم، صبح و شام و ماه و سال وجود دارد. ولى در عذاب ديگر كه مربوط به عالم قيامت است، بامداد و شبانگاه وجود ندارد.