خلاصه‌ معاد، به معناى بازگشت دوباره روح به بدن در روز قيامت و از اساسى‌ترين مسائل اديان آسمانى است. اسلام به آن اهميت فراوان داده و قرآن به شكل گسترده‌اى مسائل مربوط به آن را مطرح كرده است. ايمان به معاد، شعاع انديشه انسانى را از پهنه عالم خاكى مى‌رهاند و پوچى و بيهودگى را از زندگى او مى‌زدايد. در پرتو اعتقاد به معاد، مسؤوليت‌ها و تعهدات از صفحه زبان عبور مى‌كند و در لوح دل و جان، نگاشته مى‌شود. ايمان به پاداش و جزاى اخروى، پشتوانه معنوى عدالت اجتماعى است. در پرتو چنين باورى، شخص، خدا را ناظر اعمال خود مى‌داند و معتقد است كه بايستى در روز قيامت پاسخگوى اعمالش باشد. پرسش‌ ١- معاد را تعريف نماييد و بگوييد اسلام آن را در چه مرتبه‌اى قرار داده است؟ ٢- اصل معاد و چگونگى و كيفيت آن، كدام يك با وحى و اخبار و كدام يك با دليل عقلى ثابت مى‌شود؟ توضيح دهيد. ٣- آثار سازنده ايمان به معاد را به طور خلاصه، بيان كنيد. ٤- بينش‌هاى مادّى، زندگى انسانى را چگونه ترسيم مى‌كنند و چه پيامدهايى دارند؟ ٥- رابطه ايمان به قيامت و عدالت اجتماعى چگونه است؟ بيان كنيد.