درس هيجدهم: نقشِ سازنده اعتقاد به معاد اهميت اعتقاد به معاد معاد، از ماده عَوَدَ- به معناى بازگشتن- است «١» و به بازگشت دوباره روح به بدن در روز قيامت گفته مى‌شود. ايمان به معاد و زندگى پس از مرگ، يكى از مسائلى است كه در ميان همه اديان آسمانى وجود داشته است و از اصول اساسى آنها به شمار مى‌آيد. پيامبران الهى، همگى پس از مسأله خداشناسى و توحيد، وجود جهان پس از مرگ را آموزش داده‌اند و بشر را به ايمان و توجه به زندگى پس از مرگ فرا خوانده‌اند. دين اسلام كه كامل‌ترين اديان آسمانى است، اصل معاد را از اصول و اركان جهان‌بينى خود شمرده و ايمان به آن را شرط مسلمان بودن دانسته است، يعنى اگر كسى به زندگى پس از مرگ ايمان نداشته باشد و اصل معاد را منكر شود، از گروه مسلمانان خارج و از حوزه دين اسلام، بيرون است. سوره‌هاى بسيارى از قرآن كريم در مورد قيامت است كه پيرامون مسائل و موضوعات آن سخن گفته است؛ سوره‌هاى: قارعه، قيامت، واقعه، زلزال، انفطار، نبأ و ... از اين دسته‌اند؛ تا آنجا كه حدود يكى ششم آيات قرآن در رابطه‌