خدايا، جانشينان مرا رحمت كن، گفته شد: اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، جانشينان شما كيستند؟ فرمود: آنان كه پس از من مى‌آيند و حديث و سنت مرا روايت مى‌كنند. ب- در قسمتى از مقبوله «١» «عُمَرِ بْنِ حَنْظَلَه» آمده است: «مَنْ كانَ مِنْكُمْ قَدْرَوى‌ حَديثَنا وَ نَظَرَ فى‌ حَلالِنا وَ حَرامِنا وَ عَرَفَ احْكامَنا فَلْيَرْضَوا بِهِ حَكَماً فَانّى‌ قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَيْكُمْ حاكِماً فَاذا حَكَمَ بِحُكْمِنا فَلَمْ يَقْبَلْهُ مِنْهُ فَانَّمَا اسْتَخَفَّ بِحُكْمِ‌اللَّه وَ عَلَيْنا رَدَّ وَالرَّادُّ عَلَيْنا الرَّادُّ عَلَى‌اللَّهِ وَ هُوَ عَلى حَدِّ الشِّرْكِ بِاللَّهِ.» «٢» هر كس از شما كه حديث ما را روايت كند و در حلال و حرام ما نظر دهد و احكام ما را بشناسد، پس بايد به حكم او گردن نهند؛ زيرا من او را بر شما حاكم قرار دادم؛ پس اگر به حكم ما فرمان داد و آن را از او نپذيرفتند، همانا حكم خدا را ناچيز شمرده است و- حكم- ما را ردّ كرده است و هر كس- حكم- ما را رد كند در واقع- حكم- خدا را ردّ كرده است و اين در حدّ شرك به خداوند است. ٣- قسمتى از روايتى كه از امام حسين عليه السلام نقل شده چنين است: «وَ ذلِكَ بِانَّ مَجارىَ الْامُورِ وَ الْاحْكامِ عَلى‌ ايْدِى الْعُلَماءِ بِاللَّهِ وَ الْامَناءِ عَلى‌ حَلالِهِ وَ حَرامِهِ» «٣» و اين به خاطر آن است كه مجارى امور- مردم- و احكام- دين- در دست عالمان خدايى است كه بر حلال و حرامش امين هستند.