كنيه و القاب‌ كنيه پيشواى سوّم «ابو عبداللّه» و القابش عبارت است از: رشيد، طيّب، وفىّ، سيّد، زكىّ، مبارك، التابع لمرضاة اللّه و سبط. مشهورتر از همه لقبهاى حضرت، «زكىّ» است؛ ليكن برترين و ارزشمندترين آنها «سيّد» و «سبط» است كه از سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله به اين دو لقب خوانده شده است. «١» تغذيه از پستان رسالت‌ روايات زيادى بيانگر اين است كه امام حسين عليه السلام از پستان هيچ زنى حتّى حضرت فاطمه عليها السلام شير نخورده و تغذيه وى در دوران شيرخوارگى توسط رسول خدا صلى الله عليه و آله صورت مى‌گرفته است. «٢» ابن شهر آشوب روايت كرده است:
فاطمه عليها السلام هنگام ولادت امام حسين عليه السلام بيمار گشت و شير در پستان مباركش خشك شد. پيامبر صلى الله عليه و آله درصدد پيدا كردن مرضعى برآمد، يافت نشد. خود آن حضرت به حجره فاطمه عليها السلام مى‌آمد و انگشت ابهام خويش بر دهان حسين مى‌گذاشت و او مى‌مكيد و بدين ترتيب خداوند رزق اين كودك را در انگشت ابهام رسول خدا صلى الله عليه و آله قرار داد.
بعضى گفته‌اند پيامبر صلى الله عليه و آله زبان مبارك را در دهان امام حسين عليه السلام مى‌گذاشت و به وى غذا مى‌داد آنچنانكه مرغ جوجه خود را. پيامبر صلى الله عليه و آله تا چهل شبانه روز اين كار را انجام داد و بدين ترتيب گوشت حسين عليه السلام از گوشت رسول خدا صلى الله عليه و آله روييد. «٣»