درس پنجم: حضرت زهرا (ع) در دوران امامت‌ زندگان تاريخ زندگى ائمه(ع) ٦٥ ٢ - معرفى امير مؤمنان عليه السلام و بيان ويژگى‌هاى رهبرى آن حضرت ص : ٦٤ ى حضرت فاطمه عليها السلام در دوران رسالت با همه مسائل و مشكلاتش سپرى شد.
دلخراش‌ترين و جانسوزترين حادثه اين دوران براى زهرا عليها السلام فقدان پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه قرار و آرامش را از او سلب كرد و قلب لطيفش را در اندوهى هميشگى فرو برد. فضّه، خدمتكار زهرا عليها السلام گوشه‌اى از رنج و مصيبت جانكاه دختر پيامبر صلى الله عليه و آله را در فقدان پدر، چنين بيان كرده:
در رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله خرد و بزرگ بويژه نزديكان، ياران و دوستان گريستند ولى فاطمه عليها السلام از همه بيشتر و شديدتر؛ چندان كه هفت روز هيچ‌گونه آرامشى نداشت و گريه و ناله‌اش هر روز فزون‌تر از روز پيش بود.
روز هشتم كاسه صبرش لبريز شد و در ملأ عام ضجّه و ناله سر داد. زنان به سويش شتافتند (و با او هم‌ناله شدند). چراغ‌ها خاموش شد تا چهره زنان نوحه‌گر نمايان نباشد.
در اين ميان صداى فاطمه عليها السلام به: وا ابتاه! وا صفياه! وا محمداه! وا ابا القاسماه! وا ربيع الارامل واليتامى! بلند بود.
او گريه كنان به سمت قبر مطهر پدرش حركت كرد و چون چشمش به حجره خالى رسول‌اللّه افتاد بر زمين افتاد و غش كرد «١» زندگى حضرت زهرا عليها السلام در دوران امامت بدينسان آغاز شد. اى كاش همه اندوه فاطمه عليها السلام همين بود؛ هنوز چند روزى از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله نگذشته بود كه حوادثى در درون جامعه اسلامى رخ داد و مصيبت‌هاى شكننده‌اى بر قلب خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله و در رأس آنان امير مؤمنان و حضرت زهرا عليها السلام وارد شد كه مصيبت فقدان‌