نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله تحت‌الشعاع آن قرار گرفت.
مدّت زمان زندگى دخت رسول صلى الله عليه و آله در دوران امامت در مقايسه با دوران رسالت بسيار اندك بود؛ چرا كه از ٧٥ يا ٩٥ روز تجاوز نكرد؛ ولى در اين مدت اندك حوادثى رخ داد و شرايطى پيش آمد كه موجب شد مادر امامان معصوم در صحنه‌هاى جديدى از تلاش و مبارزه تجلّى كند و چهره يك زن مسلمان را در اين صحنه‌هاى مرد طلب به تصوير بكشد و آخرين حلقه از حلقه‌هاى زنجيرى و به هم پويسته زن برگزيده حق را براى همه زنان جهان به نمايش گذارد.
سعى ما در اين درس بر اين است كه به محورهاى تلاش‌ها، موضعگيرى‌ها و مبارزات سياسى آن بزرگ بانو در اين مقطع دو ماه و نيم يا سه ماه و اندى از حيات دوران امامت اشاره كنيم، باشد كه سرمشق بانوان عصر ما در حمايت از مقام رفيع ولايت و مبارزه با منحرفان، بدعتگذاران و فرصت‌طلبان گردد.
واكنش در برابر توطئه سقيفه‌ توطئه سقيفه شكل گرفت و آنچه نمى‌بايست رخ دهد رخ داد. هر كس از اين جريان انحرافى و قدرت‌طلب تحليلى داشت و به‌دنبال آن، موضعگيرى و اتخاذ خطّ مشى عملى؛ اعم از سياسى و فكرى. فاطمه عليها السلام به‌عنوان نزديك‌ترين فرد به رسول‌اللّه، آگاه‌ترين زن به ديدگاه‌ها و نظرات پيامبر صلى الله عليه و آله پيرامون آينده اسلام، مطّلع‌ترين بانو نسبت به اوضاع و شرايط سياسى- فرهنگى جامعه خويش، متعهّدترين و استوارترين عنصر امّت در دفاع و جانبدارى از امام زمان خود، از جريان انحرافى سقيفه، هم تحليل واقع‌بينانه‌اى داشت و هم در برابر آن موضع مناسب و درستى اتخاذ كرد.
مادر حسنين عليها السلام منزوى شدن خليفه واقعى پيامبر صلى الله عليه و آله و روى كار آمدن نا اهلان را تنها نتيجه تلاش عده‌اى قدرت‌طلب- كه بعدها زمام امور را به دست گرفتند- نمى‌دانست؛ بلكه علاوه بر اين، ناآگاهى مردم، بويژه انصار و مهاجران، بى‌تفاوتى آنان نسبت به آنچه در سقيفه گذشت و سكوت مرگبارشان در برابر مدعيان خلافت را در پيدايش و شكل‌گيرى اين خط انحرافى سهيم مى‌دانست. از اين رو بخشى از تلاش‌ها و