زمينت را تصرف كرده برو و او را از سلطان بزرگ؛ پروردگار جهانيان برحذر دار! فرد گرفتار همين كار را كرد و زمين خود را پس گرفت. «١» ٣- رهبرى تشكيلات شيعى‌ از جمله رسالت‌هاى مهم امامان در طول حيات ٢٥٠ ساله امامت خود، پاسدارى و گسترش فرهنگ تشيّع و پشتيبانى و تجهيز فكرى و فرهنگى و مادى و معنوى تشكيلات شيعى بود.
در دوران امامت امام عسكرى عليه السلام فرهنگ تشيّع به دورترين نقاط كشور پهناور اسلامى راه يافته و شيعيان جمع انبوهى از مسلمانان را تشكيل مى‌دادند. مناطقى مثل كوفه، قم، بغداد، حجاز، نيشابور، مداين، يمن، رى، آذربايجان، گرگان، بصره، مصر و حتى سامرّا پايتخت عباسيان از مراكز مهم شيعه به‌شمار مى‌رفت و تعداد زيادى از انديشمندان و بزرگان شيعه در اين‌شهرها مى‌زيستند و به نشر فرهنگ شيعى مى‌پرداختند. «٢» ارتباط امام عليه السلام با مراكز و پايگاههاى تشيع به دوگونه بود: از طريق وكلا كه از ميان چهره‌هاى برجسته شيعه برگزيده مى‌شدند و امام بر اعمال و چگونگى رفتار ايشان با مردم نظارت دقيق داشت. اين نظارت توسط وكلاى مطلق آن بزرگوار كه نسبت به وكلاى شهرها از مرتبتى والاتر و اختياراتى گسترده‌تر برخوردار بودند، صورت مى‌گرفت.
به‌عنوان نمونه عثمان بن سعيد عمرى وكيل مطلق امام بود و مردم و ديگر وكلاى آن حضرت موظف بودند از وى حرف شنوى داشته باشند. «٣» چهره‌هاى ديگرى همچون ايوب بن نوح، ابراهيم بن عبده نيشابورى و على بن جعفر هُمانىّ در سمت وكالت آن حضرت انجام وظيفه مى‌كردند. «٤» و به شكل مستقيم كه بطور كتبى يا شفاهى به هدايت و ارشاد امّت مى‌پرداخت. «٥»