مدتى مجذوب و شيفته آن وجود الهى شد. «١» انتقال پيشواى هفتم از زندانى به زندان ديگر و تأثير سازنده آن روى زندانبانان و خوددارى آنان از اجراى دستور هارون، خليفه را سخت خشمگين كرد و وى را بر آن داشت كه آن گرامى را به دست يكى از دژخيمان و سرسپردگان خود؛ سندى بن شاهك بسپارد و از او بخواهد هر چه زودتر امام را به شهادت برساند. «٢» سندى امام را در خانه‌اى در بغداد زندانى كرد و غلام خود بشّار را كه از سرسخت‌ترين دشمنان اهل بيت بود بر آن بزرگوار گمارد و از اعمال هرگونه فشار و آزارى نسبت به او دريغ نورزيد و سرانجام با خرماى زهرآلود فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله را مسموم ساخت و آن حضرت پس از چند سال گرفتارى در زندان‌هاى مختلف و تحمل رنج و آزار فراوان در ٢٥ رجب، سال ١٨٣ هجرى به شهادت رسيد و پيكر مطهرش در مقابر قريش در نزديكى بغداد به خاك سپرده شد. «٣»