درس ششم: امام مجتبى (ع) پيش از امامت‌ ولادت‌ نخستين مولود امامت در نيمه ماه رمضان، سال سوم هجرى در مدينه چشم به جهان گشود. «١» رسول گرامى اسلام با شنيدن خبر ولادت نواده‌اش بسيار شادمان شد و به خانه فاطمه عليها السلام رفت تا ميلاد نوزاد را به دخترش فاطمه عليها السلام و برادرش على عليه السلام تهنيت گويد.
چون به خانه رسيد فرمود: اسماء! پسرم را بياور. اسماء نوزاد را كه در پارچه‌اى زرد رنگ پيچيده بود نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: مگر به شما نگفته بودم كودك را در پارچه زرد رنگ نپيچانيد. اسماء پارچه سفيدى بر نوزاد پيچيد و به پيامبر صلى الله عليه و آله بازگردانيد. حضرت در گوش راست كودك اذان و در گوش چپش اقامه گفت. سپس از على عليه السلام پرسيد: چه نامى بر نوزاد نهاده‌اى؟ عرضه داشت: من بر رسول خدا صلى الله عليه و آله پيشى نمى‌جويم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: من نيز بر امر پروردگارم سبقت نخواهم جست. در اين هنگام جبرئيل فرود آمد و از سوى خدا فرمان داد نام او را «حسن» بگذارد.
رسول خدا صلى الله عليه و آله در هفتمين روز ولادت نواده‌اش به خانه فاطمه عليها السلام رفت و با قربانى گوسفندى فرزندش را عقيقه كرد و نيز موى سر كودك را تراشيد و هم وزن آن به نيازمندان صدقه داد. «٢» كنيه و الق تاريخ زندگى ائمه(ع) ٧٦ ١ - دوران سكوت ص : ٧٥ اب‌ كنيه پيشواى دوّم «ابو محمّد» و القابش عبارت است از: «سبط»، «زكىّ»، «مجتبى»،