درس هفدهم: زندگانى امام صادق (ع)
ولادت‌ حضرت جعفر بن محمد عليه السلام در هفدهم ربيع‌الاوّل- روز ميلاد جدّ بزرگوارش رسول خدا صلى الله عليه و آله- سال ٨٣ هجرى در مدينه متولد شد. مشهورترين كنيه‌اش «ابو عبداللّه» و معروفترين لقبش «صادق» مى‌باشد. «١» پدر گرامى‌اش امام محمّد باقر عليه السلام و مادرش «امّ فَرْوَه» دختر قاسم بن محمّد بن ابى‌بكر بود كه بنابر فرمايش خود امام صادق عليه السلام از بانوان پرهيزكار و با ايمان و نيكوكار بود. «٢» عمر پربركت امام صادق عليه السلام ٦٥ سال بود، از اين مدت دوازده سال در آغوش پرمهر جدّش امام سجاد عليه السلام و نوزده سال در كنار پدر گرامى‌اش امام باقر عليه السلام سپرى شد، و امامتش ٣٤ به طول انجاميد. «٣» اخلاق و رفتار امام عليه السلام‌ امام جعفر صادق عليه السلام، نمونه كاملى از اخلاق اسلامى و فضائل انسانى بود. و همچنانكه خود به پيروانش مى‌فرمود: «كُونُوا دُعاةَ النَّاس بِغَيْرِ الْسِنَتِكُمْ.» «٤» مردم را بغير زبانتان (با عملتان) دعوت كنيد؛ سراسر زندگى‌اش، درسهاى روشنى از اسلام، در همه ابعاد زندگى بود.
اينك، به چند فراز، از اخلاق و رفتار آن حضرت اشاره مى‌كنيم. به اميد اينكه براى‌