تاريخ زندگى ائمه(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٣٢٧
نهفتههاى زمين، آشكار و ثروت و نعمت، فراوان مىشود؛ بگونهاى كه فقر از جامعه ريشهكن مىگردد و كسى براى پرداخت زكات و صدقه، فقير نمىيابد. عدالت و امنيّت همه جا را فرامىگيرد، بطورى كه اگر پيرزنى طبقى طلا و جواهر بر سر گيرد و به تنهايى از شهرى به شهرى برود كسى مزاحم او نمىشود. تمام ويرانىها آباد مىشود، خداوند به چشمها و گوشهاى ياران امام آن چنان نورانيّت و شنوايىاى مىبخشد كه ميان امامشان و خود در هر كجا باشند حايلى نمىبينند. در حكومت حضرت مهدى (عج)، افكار انسانها متمركز و خردهايشان، تكامل مىيابد. در آن فضا، همه چيز و همه كس مىتوانند به زيبايى و كمال مطلوب خود برسند و همه خواستهها و آرزوهاى انسانيّت در سايه حكومت عدل جهانى برآورده مىشود و وعده الهى تحقق مىپذيرد:
«وَ نُريدُ انْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الْارْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ ائِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثيِنَ.» «١» ما مىخواهيم بر مستضعفان زمين، منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روى زمين قرار دهيم. «٢»