تاريخ زندگى ائمه(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٣١٢
طاغوت زمانش و بيم از او، مدت بيست سال در غارى پنهان بود. «١» پس از او، حضرت صالح، مدت زيادى از ميان قوم خود غايب شد و چون نزد آنان بازگشت، او را نشناختند. «٢» حضرت ابراهيم سومين پيامبرى بود كه بنابر نقل شيخ صدوق سه مرحله غيبت كرد؛ غيبت نخست از آغاز تولد تا زمان برانگيخته شدن به نبوّت كه در غارى پنهان بود و تنها مادرش از جاى او خبر داشت. غيبت دوّم در دوران رسالتش و زمانى بود كه طاغوت مصر او را تبعيد كرد و او گفت: «و از شما و هر آنچه از غير خدا مىخوانيد، دورى مىجويم.» «٣» مرحله سوم، سياحت در شهرها بهمنظور پندگيرى بود. «٤» حضرت يوسف نيز بنا بر نقل شيخ صدوق مدت بيست سال غيبت كرد. وى چند روزى از اين غيبت را در چاه، چند سالى را در زندان و بقيّه را در سمت وزارت و پادشاهى مصر سپرى كرد. «٥» حضرت موسى نيز- طبق نوشته شيخ صدوق- دو غيبت داشت؛ نخست از آغاز ولادت تا دوران نوجوانى و دوّم كه بيش از پنجاه سال به طول انجاميد از زمانى آغاز شد كه وى از مصر خارج و رهسپار مدين شد و نزد شعيب اقامت گزيد. «٦» با درگذشت حضرت موسى يوشع بن نون جانشين وى شد. او با ستمگران زمان خود به مبارزه برخاست و پس از او تا ظهور حضرت داوود كه بيش از چهار صد سال به طول انجاميد، يازده تن از جانشينان او به تبليغ شريعت توحيد مأمور شدند. تمام اين جانشينان در غيبت و اختفا به سر مىبردند. آخرين آنان پس از غيبتى طولانى آشكار شد و پيروان خود را بهظهور داوود بشارت داد. شيعيان وى بشارت ولادت داوود را دريافتند و چهبسا او را نيز مىديدند ولى نمىشناختند، تا آن كه در جريان درگيرى طالوت با جالوت،