امام هادى عليه السلام براى فرزندش مقامى ارجمند و جايگاهى بلند قائل بود، چندان كه ضمن نامه‌اى به يكى از يارانش در وصف وى نوشت:
فرزندم ابو محمد از نظر سرشت و طبيعت خيرخواه‌ترين و از نظر حجت و برهان، معتبرترين و مطمئن‌ترين فرد در ميان خاندان محمد است. «١» پيشواى يازدهم در اخلاق و رفتار آينه تمام نماى رسول خدا صلى الله عليه و آله بود و به تعبير قطب راوندى: «اخلاق او، اخلاق رسول خدا صلى الله عليه و آله بود». «٢» امام عسكرى عليه السلام در بندگى و خداترسى مقامى بس والا داشت؛ روزها را به روزه و شب‌ها را به عبادت و شب زنده‌دارى سپرى مى‌كرد «٣» و به نماز اوّل وقت اهميت مى‌داد. «٤» آن حضرت با آن كه خود در نهايت پارسايى زندگى مى‌كرد به درماندگان و نيازمندان كمك مى‌نمود. اين كمك‌ها يا بطور مستقيم و يا از طريق وكلاى ايشان انجام مى‌گرفت. «٥» نقش انگشترى امام عسكرى به دو صورت: «سُبْحانَ مَنْ لَهُ مَقاليدُ السَّمواتِ وَالْارْضِ» «٦» و «انَّ اللَّهَ شَهيدٌ» «٧» ذكر شده است.
در منابع تاريخى مشخصات ظاهرى آن بزرگوار چنين ذكر شده است: چشمانى سياه، قامتى نيكو، صورتى زيبا و بدنى موزون داشت. «٨» امامت‌ با شهادت امام هادى عليه السلام در سال ٢٥٤ و به تنصيص آن حضرت، فرزندش امام‌