درس بيست و هشتم: امام هادى عليه السلام در مدينه‌ دهمين امام شيعيان بنابر نقل كلينى، شيخ مفيد، شيخ طوسى، ابن شهرآشوب و ابن‌اثير در نيمه ذيحجّه، سال ٢١٢ هجرى در «صِرْيا» «١» متولد شد. «٢» پدر بزرگوارش نام نوزاد را «على» نهاد و سنّت اسلامى را درباره‌اش اجرا كرد. كنيه‌اش «ابوالحسن» و مشهورترين لقب‌هايش «هادى» و «نقى» است. مادر آن بزرگوار «سمانه مغربيّه» است كه به «سيّده ام‌الفضل» معروف بود. وى در پاكدامنى، تقوا و بندگى خداگوى سبقت از ديگر زنان عصر خود ربوده بود. امام هادى عليه السلام در وصف او مى‌فرمايد:
مادرم عارف به حق من مى‌باشد و اهل بهشت است. شيطان سركش به او نزديك نمى‌شود و مكر زورگوى لجوج به وى نمى‌رسد و خداوند حافظ او است و او در زمره مادران صديقين و صالحان قرار دارد. «٣» در منابع تاريخى براى امام هادى عليه السلام پنج فرزند ذكر شده است؛ چهار پسر به نام‌هاى سيد محمّد، امام حسن عسكرى عليه السلام، جعفر و حسين و يك دختر به نام عليّه.
فرزندان امام عليه السلام بجز جعفر- كه نا خلف از كار درآمد و بناحق ادعاى امامت كرد و بدين جهت جعفر كذّاب ناميده شد- همه، بزرگوار و جليل‌القدر بودند.
امام هادى عليه السلام انسانى كامل و برگزيده حق بود و شخصيّت الهى و معنوى‌اش دانشمندان را به خضوع در برابر خو تاريخ زندگى ائمه(ع) ٢٦٨ امام هادى عليه السلام در مدينه ص : ٢٦٧ يش و اعتراف به فضل و مرتبت ملكوتى‌اش واداشته بود. وى شب را با حالت خشوع به ركوع و سجود سپرى مى‌كرد و بين پيشانى پينه‌