الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن بَيْنِنا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ» «١» از آنجا كه بازگشتم به امامت اعتقاد يافتم و شهادت دادم كه امام جواد (ع) حجت خدا بر مردم است و به او ايمان آوردم. «٢» آگاهى از زمان ولادت و مرگ افراد يكى از ويژگيهاى امامان عليهم السلام علم و آگاهى آنان از «غيب» است. علم به حقايق تحقق يافته در گذشته يا حال كه شخص، هيچ راه و وسيله‌اى براى كشف حقيقت و دستيابى به آن در اختيار ندارد، و علم به امور و حقايقى كه در آينده تحقق پيدا خواهند كرد.
امام جواد عليه السلام به اذن خداوند به هر دو بخش از غيب آگاهى داشت. آن حضرت از بچه‌اى كه در رحم مادر بود خبر مى‌داد و زمان تولد و جنس او را مشخص مى‌كرد و همچنين از مرگ افراد اطلاع داشت به چند نمونه توجه فرماييد.
«اسحاق بن اسماعيل» مى‌گويد:
«در سالى كه جهت انجام فريضه حج به مكه مشرف شده بودم، عده زيادى براى ديدار با امام جواد (ع) آمده بودند. من ده مسأله را نوشته بودم تا از ايشان سؤال كنم. در همان روزها، فرزندى نيز در راه داشتم. با خود گفتم: پس از آن كه حضرت به مسائل من پاسخ داد، تقاضا مى‌كنم تا دعا كند خداوند فرزند پسرى به من عطا كند. به محض اين كه امام (ع) مرا ديد فرمود: «اى اسحاق! نام او را احمد بگذار» پس از مدتى پسرى برايم متولد شد كه او را احمد نام گذاشتم. «٣» «ابراهيم بن سعيد» مى‌گويد:
خدمت امام جودا (ع) نشسته بودم كه اسبى ماده از پيش ديدگان ما عبور كرد. امام (ع) فرمود:
اين اسب، امشب كره‌اى خواهد زاييد كه پيشانيش سفيد است و اندك سپيدى نيز در صورت دارد. از ايشان اجازه خواستم و با صاحب آن رفتم و تا شب با او به صحبت مشغول بودم.