تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٣١

عمر در آنجا ماندند و پس از مرگ در جوار فاطمه معصومه (س) دفن شدند. «١» موسى مبرقع مدتى طولانى در قم زندگى كرد و در ربيع الآخر سال ٢٩٦ هجرى در آن شهر بدرود حيات گفت و در خانه خود دفن شد. هم اكنون مرقد شريفش در محله معروف به «دربهشت» زيارتگاه شيعيان است. «٢» حكيمه خاتون‌ اين زن با تقوا كه از شايسته‌ترين زنان عصر خود بود، چهار امام را درك كرد و از محضرآنان بهره‌مند شد: پدر گرامى‌اش حضرت جواد (ع)، برادرش حضرت هادى (ع)، برادر زاده‌اش امام حسن عسكرى (ع) و امام زمان (ع) كه افتخار قابلگى آن حضرت را داشت.
از ديگر افتخارات حكيمه خاتون تعليم و تربيت «نرگس»، مادر امام زمان (ع) است.
نرگس دخترى رومى بود كه به اسارت مسلمانان درآمده بود. حضرت هادى (ع) او را خريد و خواهر گرامى‌اش را مأمور كرد تا به او آداب اسلامى بياموزد.
حكيمه نزد امامان (ع) احترام خاصى داشت و مورد وثوق و اطمينان آنان بود تا جايى كه به عنوان سفير امام، عرايض مردم را به امام زمان (ع) مى‌رساند و توقيعات امام (ع) را به مردم برمى‌گرداند. حتى‌گويند نواب امام زمان (ع) به وسيله اين بانو با امام (ع) رابطه برقرار مى‌كردند.
اين بانوى گرامى در ميان دختران هاشمى از جهت فضل و منقبت، عبادت و تقوى و علم و دانش‌ممتاز بود. از او روايات‌بسيارى نقل‌شده است و آيات‌زيادى را تفسيركرده‌است كه دليل قدرت علمى آن بزرگوار است. او زنان بنى‌هاشم را جمع مى‌كرد و به آنان ادب و دانش مى‌آموخت.
او با يكى از فرزندان امام سجاد عليه السلام به نام ابوعلى ازدواج كرد كه نتيجه آن يك پسر و يك دختر بود.
وفات اين بانوى بزرگوار را در سال ٢٧٤ هجرى نوشته‌اند. مزار شريفش در جوار امام هادى (ع) و امام عسكرى (ع) است و علماى شيعه زيارت او را در كنار زيارت ائمه سامراء مستحب مى‌شمارند. «٣»