تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٦٢

خلاصه‌ امام جواد (ع) براى تربيت شيعيان و مسلمانان در زمينه‌هاى مختلف اخلاقى و تربيتى، بياناتى دارد كه توجه به آنها براى شيعيان ش تاريخ زندگانى امام جواد(ع) ٦٦ آگاهى از ضمير افراد ص : ٦٦ ايسته و لازم است. امام عليه السلام مردم را محتاج كسى مى‌داند كه با تكيه بر عنايات خدا خود را به بى‌نيازى از خلق رسانده و تقواى خدا داشتن را سبب محبوب شدن در نزد مردم مى‌داند. از دورويى نهى مى‌كند و به انسانها توجه مى‌دهد كه در هر آن و هر حال مورد نظر خدا هستند و بايد توجه كنند كه در محضر خدا چگونه رفتار مى‌كنند.
به طور قطع اعلام مى‌فرمايد كه هر كس خدا را كفيل خود قرار دهد، به هيچ وجه ضايع نخواهد شد و هر كس خدا در پى او باشد، راه فرار و نجاتى از غضب خدا ندارد و هر كس به غير خدا روآورد خدا او را به آن غير واگذارد و آن غير هم هيچ دردى از او دوا نخواهد كرد.
از به تأخير انداختن توبه، امروز و فردا كردن، اصرار بر گناه و ايمن شدن از مكر خدا برحذر مى‌دارد.
و مومن را به سه نياز واقعى‌اش توجه مى‌دهد: توفيق خدايى، واعظ نفسانى و قبول نصيحت.
گوش دادن به سخن هر دعوت كننده‌اى و پذيرفتن سخن او را عبادت مى‌شمرد كه اگر آن دعوت كننده دعوتش خدايى باشد، شنونده اطاعت و عبادت خدا كرده و اگر دعوت شيطانى باشد، اطاعت و عبادت شيطان كرده است.
براى هر چيزى زينتى مى‌شمرد و از متوجه شدن انحصارى به زينتهاى مادى هشدار مى‌دهد.
پرسش‌ ١- از ديدگاه امام جواد چه چيزى سبب محبوب شدن انسان نزد مردم مى‌گردد؟
٢- توجه به نظارت دائمى خدا چه اثرى دارد؟
٣- مومن محتاج چه خصلتهايى است؟
٤- زينت فقر و زينت علم و زينت قناعت چيست؟
٥- دينى كه از بندگان جز آن پذيرفته نمى‌شود، كدام است؟