جز سلطنت و قدرت تو كسى توان دفع آن را ندارد و جز سايه منّت تو پناهگاه ديگرى نيست. بار پروردگارا! ستم را ريشه كن ساز و هر كه را كه از ناروايى‌ها رويگردان است عزّت بخش و بنياد ستمگران را برانداز و لباس كمى و نقصان را پس از زيادى بر قامتشان بپوشان.
خداوندا! شبانگاه بر آنان بتاز و عذابهاى گوناگون خود را بر ايشان فرو ريز و زندگى شخص ناروا و مفسد را نابود كن، تا آن كه ترسيده، امنيت يابد، و ستمديده آرامش گيرد، و گرسنه سير شود و تباه شده خود را باز يابد و تبعيد شده به پناهگاهش باز گردد ...
دو دستگى از بين برود و (پرچم) دانش برافراشته گردد و صلح فراگير شود، پراكنده‌ها گرد هم آيند و ايمان قوّت گيرد و قرآن تلاوت شود. به درستى كه تو مالك همه چيز و نعمت دهنده و منّان هستى». «١» سخنان حكيمانه‌ موضع ظلم ستيزى حضرت جواد عليه السلام تنها در دعاهاى آن گرامى محدود نمى‌شود؛ بلكه در سخنان و گفتارهاى حكيمانه‌اش نيز متجلّى است. آن حضرت مى‌فرمايد:
«يَوْمُ العَدْلِ عَلَى الظَّالِمِ أَشَدُّ مِنْ يَوْمِ الجَوْرِ عَلَى المَظْلُومِ» «٢» روز اجراى عدالت درباره ستمگر سخت‌تر از روز ستمكارى ستمگر بر ستمديده است.
ظلم و ستم بر هر كس كه باشد، ناروا و ناخوش آيند است و از آنجا كه هر عملى جزا داده خواهد شد، ستمگران بايد توجه داشته باشند كه روز پس گرفتن نتيجه ظلم آنان فرا خواهد رسيد و آن روز بر ستمگر دشوارتر است از روزى كه ستم را بر مظلوم روا داشته است.