تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٧٥

درس هفدهم: فعاليتهاى فرهنگى امام جواد (ع): شرايط فرهنگى‌ در دوران امام جواد (ع) نيز چون امروز مسلمانان از نظر اعتقادى به دو گروه عمده تقسيم مى‌شدند: «شيعيان» كه اعتقاد داشتند پيامبر (ص) در زمان تاريخ زندگانى امام جواد(ع) ١٨٠ ٢ - تفسير قرآن كريم ص : ١٧٩ حيات خود على (ع) را به جانشينى خويش معرفى كرد و او خليفه بلافصل پيامبر (ص) است و «اهل سنت» كه على (ع) را به عنوان خليفه چهارم مى‌شناختند.
شيعيان و اهل سنت به مرور زمان هر كدام به فرقه‌هاى مختلفى تقسيم شدند. گروهها و افكارى چون معتزلى، اشعرى، مرجئه، جبرى، قدرى و «خلق قرآن» در اهل سنت شكل گرفت و گروهها و افكارى چون زيديه، اسماعيليه، و قف و غلو در شيعيان رشد كرد.
با بررسى منشأ پيدايش و عوامل رشد اين گروهها و افكار، درمى‌يابيم كه سه عامل زير بيشترين نقش را داشتند:
١- بازشدن دروازه‌هاى كشور اسلامى به روى افكار بيگانه كه باعث هجوم همه جانبه فرهنگى و ورود افكار و عقايد گوناگون به جهان اسلام گرديد.
٢- علماى مسيحى و يهودى- به اصطلاح امروز استعمار غرب- كه از دوران خليفه دوم گاه با اظهار اسلام به دستگاه خلافت راه يافتند و براى انحراف جامعه اسلامى از هيچ تلاشى فروگذار نبودند.
٣- دستگاه حاكم كه براى رسيدن به مقاصد خود برخى از گروهها را حمايت مى‌كرد و باعث طرح و رشد آنان مى‌گشت. بنى‌اميه براى ترويج جبرگرايى تمام تلاش خود را به كار گرفتند و بنى‌عباس ابتدا طرفدار جدى معتزله شدند و سپس به اشاعره رو آوردند.
هدف اصلى حكومتهاى جور و دشمنان اسلام از اين فرقه سازيها و ترويج افكار باطل، انحراف مردم از اسلام ناب بويژه اساس آن يعنى اصل امامت بود. از اين رو