تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٠٠

(انفاق كند،) تا آنان را براى او چندين برابر كند؟ «١» و نيز مى‌فرمايد: «آنان كه امكانات وسيعى دارند بايد از آن انفاق كنند و آنها كه تنگدستند، از آنچه كه خدا به آنها داده انفاق نمايند. «٢» خداوند به تو وسعت و تمكن مالى داده است اى پسر من پدرت فدايت باد كارهايت را با مشورت من انجام بده، بخصوص آن كارهايى را كه دوست دارى به نتيجه كامل برسى و حظش را دريابى. «٣» با تأمل در اين نامه در مى‌يابيم كه امام هشتم (ع) تا چه اندازه به تربيت و آماده‌سازى امام جواد (ع) عنايت داشته است تا جايى كه از آن حضرت مى‌خواهد كه در كارهايش با وى مشورت نمايد. امام محمّدتقى (ع) نيز نامه‌هايى كه از جانب پدر بزرگوارش مى‌رسيد مى‌بوسيد، بر ديده مى‌گذاشت و بدان عمل مى‌كرد.
«ابراهيم بن ابى محمود خراسانى» مى‌گويد:
خدمت امام جواد (ع) رسيدم در حالى كه نامه‌اى از پدرش امام هشتم را براى او آورده بودم.
هنگامى كه نامه را به آن حضرت دادم آن را خواند و برديدگان مباركش گذاشت و فرمود: به خدا سوگند خط پدرم است و شروع به گريه كرد به طورى كه قطرات اشك برگونه‌هايش جارى شد. «٤» نامه‌هاى امام‌هشتم (ع) محدود به زمانى كه در خراسان بود نمى‌شود بلكه قبل از آن نيز حتى زمانى كه امام رضا عليه‌السلام به‌حج مى‌رفت و حضرت جواد عليه السلام كمتر از دو سال داشت به او نامه‌مى‌نوشت.
«احمد بن محمد» مى‌گويد:
من و جمعى ديگر در مِنى‌ خدمت امام هشتم (ع) بوديم. آن حضرت به من فرمود: آيا حاجتى دارى؟ گفتم: آرى. امام رضا (ع) نامه‌اى براى فرزندش «ابوجعفر» (ع) نوشت. وقتى به مدينه رسيديم و به در خانه امام (ع) رفتيم. خادم آن حضرت او را در حالى كه هيجده ماهه بود و بر