امام جواد (ع) را ديدم كه با جُبِّه خَزِ طاروى «١» نماز واجب و مستحب مى‌گزارد و مرا نيز جُبِّه خز پوشانيد و فرمود: من در اين جامه نماز گزارده‌ام؛ تو نيز در آن نماز بخوان. «٢» استفاده امامان عليهم السلام از عطر نيز از امور معمول و مورد توجه آنان بوده است، به گونه‌اى كه گاه پولى را كه براى خريد عِطر مى‌دادند؛ بيش از پولى بود كه براى خريد غذا مى‌پرداختند و گاه اين امر موجب اعتراض برخى از كوته انديشان مى‌شد.
يكى از ياران آن حضرت به نام «محمد بن وليد كرمانى» مى‌گويد: خدمت امام جواد (ع) رسيدم، حضرت پس از پذيرايى از من فرمود: سؤالات خود را بپرس! گفتم قربانت گردم، نظرتان درباره استعمال مشك چيست؟ امام (ع) فرمود:
پدرم امام رضا (ع) دستور داد تا بهترين عطر را براى ايشان تهيه كنند. «فضل بن سهل» وزير مأمون به ايشان نوشت: مردم اين كار را براى شما عيب مى‌شمارند. امام (ع) مرقوم فرمود: ...
همانا خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد:
مأمون به ايشان نوشت: مردم اين كار را براى شما عيب مى‌شمارند. امام (ع) مرقوم فرمود: ...
«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِى أَخْرَجَ لِعِبادِهِ والطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِىَ لِلَّذينَ آمَنُوا فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٣» آنگاه امام هشتم عليه السلام دستور داد براى ايشان عطرى تهيه كنند كه قيمت آن چهار هزار دينار شد. «٤» يكى ديگر از امورى كه امامان عليهم السلام به آن اهميت مى‌دادند، استفاده از انگشترهايى بود كه نگين‌هاى مختلفى از عقيق، فيروزه، ياقوت و زمرد داشت.
«محمد بن عيسى» از قول موفق مى‌گويد: امام محمد تقى عليه السلام انگشترى را كه در دست داشت به من نشان داد و فرمود: آيا اين را مى‌شناسى؟ گفتم: نقش آن را مى‌شناسم ولى صورتش را خير. انگشترى بود از نقره و نگينى گرد داشت كه بر آن نوشته شده بود