تاريخ زندگانى امام حسن(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

تاريخ زندگانى امام حسن(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٤٩

جان و مال ما از مواهب خوشايند الهى است كه همچون امانتى به ما سپرده شده است. آنچه در خوشى و سرور از آن بهره گرفته شده به ما فايده مى‌رسانند و آنچه از ما بگيرند، داراى مزد و پاداش است. بنابراين آن كه بى‌قرارى را بر صبر مسلّط گرداند، اجرش از بين مى‌رود و ما پناه بر خدا مى‌بريم از آن كه چنين گردد.
خلاصه‌ امام جواد عليه السلام در بعد اخلاق و رفتار اجتماعى نيز الگو و نمونه بود. آن بزرگوار را جود و بخششى بسيار بود و خويشاوند و غير خويشاوند از خوان كرم وى بهره‌مند بودند. علاوه بر اينكه جود و بخشش خلق و خوى‌ايشان بود، پدر بزرگوارش نيز ايشان را به گشاده دستى و انفاق سفارش كرده بود.
دستگيرى از نيازمندان، تهيدستان و گرفتاران خصيصه ديگر ايشان بود. آنان ر ا كه احتياج مادى داشتند با بخشش و انفاق بى‌نياز مى‌كرد و آنان را كه مشكل غير مادى داشتند، با موعظه و راهنمايىِ خود، يارى مى‌رساند.
در مقابلِ مؤمنان خاضع و فروتن بود و ضعيفان را با اكرام و بزرگوارى مى‌پذيرفت و با اينكه در ظاهر داماد خليفه بود ولى در همان حال با غلامان و افراد سطح پايين نشست‌وبرخاست داشت و برخلاف عادت كاخ‌نشينان و متكبران، با آنان‌غذامى‌خورد.
كار و تلاش براى تامين معاش خانواده و انجام خيرات و مبرات از نظر ايشان عبادت بود.
نرمخويى، مدارا و صبر و تحمل از ديگر اخلاق اجتماعى آن حضرت بود.
پرسش‌ ١- يك نمونه از جود و بخشش امام جواد (ع) را بنويسيد.